خانه خدا جل جلاله
ای خداوند خالق و یکتا ای گرامی عزیز بی همتا
پادشاه جهان و کون و مکان بوجود آور زمین و زمان
نور بخش چراغ خورشیدی ذات بی منتها و جاویدی
گردش سال و ماه دلیل و نهار در مدار اراده ات سیار
از مکان بهر مکان موجود آدم آمد ز قدرتت به وجود
آسمان و مدار شمس و قمر در محیط اداره ات یکسر
بهر انسان چه نعمتی دادی لعبتی بر زمین فرستادی
نوری افشاندی بر خلیل امین خانه من بساز روی زمین
آن گرامی مقام بر پاشد قبله بندگان یکتا شد
نوری از عرش بر زمین آمد مطلع صبح راستین آمد
شد زمین مفتخر بر انوارش وز فلک شد بلند مقدارش
بارگاه امید محتاجان مظهر نور وحدت و ایمان
جلوه گاه شکوه عزت وشان افتخار جهان کون و مکان
بخت من گر مدد کند روزی طالع آید ز برج پیروزی
سرگذارم بر آستانه تو دیده روشن کنم بخانه تو
پا به آن بارگاه نگدازم جای پا سر بآن فرود آرم
پا نهادن نه شرط آداب است سرنهادن طریق حباب است
مژه از اشک دیده تر سازم بوسه گاه خود آن حجر سازم
رو به آن بارگاه قدس آرم سر سجده بخاک بگذارم
برکشم از دل حزین آواز کی خدای کریم بنده نواز
بندۀ عاصی ای افتاده بخاک با رخ زرد و دیدۀ نمناک
شرمسار از گناه و کردارش چشم دارد به لطف بادارش
روسیه از معاصی دنیا دست خالی ز توشه عقبی
تسکین آن بینوای مظطر را آن غریب ستاده بر در را
از کرم نامۀ امانش ده
در بهشت برین مکانش ده